Choose your language

Search

Jeltje Baas - beeldend kunstenaar

Jeltje Baas (1944) schildert portretten (model), landschappen, koeien en abstracter werk, daarnaast geeft ze schilderles en tekenles aan volwassenen. Jeltje maakt schilderijen in opdracht. Meestal zijn dit portretten van personen, maar ook koeien zijn geportretteerd in opdracht. Jeltje woont en werkt in Oosterstreek op de Fries-Drentse grens. Ze ontving haar opleiding aan de Academie Minerva te Groningen.

In haar Atelier Grensweg, op een unieke plek met een prachtig uitzicht over het landschap kunt u ook workshops en teken-en schilderlessen volgen: acryl, olie- of aquarelverf; evt. met overnachtingsmogelijkheid (Bed & Breakfast).

Ook worden er in Atelier Grensweg permanent recente werken geëxposeerd.

Openingstijden Atelier Grensweg

Op vrijdagmiddag en zatermiddag van 13.00 tot 17.00 uur echter alleen na afspraak.

Jeltje Baas 

Dwarsvaartweg 78, 8388 MN Oosterstreek (Fr.) 

Telefoon (0561) 433122 

Email Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

 

Jeltje Baas over haar werk

Over het Canterbury Quake drieluik

In 2011, in maart, schilderde ik over de aardbevingen in Canterbury, Nieuw-Zeeland. Deze schilderijen waren  te zien op de Souza-expositie (25 jarig bestaan schilderscollectief) in het CBK te Emmen. De drie schilderijen vormen een drieluik.

<p">Dit drieluik is geïnspireerd door de persoonlijke ervaringen met de schade veroorzaakt door de aardbeving (7.1 op de schaal van Richter) op 4 september 2010 in Darfield, Canterbury, Nieuw Zeeland. Mijn dochter woont in Darfield, enkele kilometers van het epicentrum.

Een aardbeving is altijd een angstaanjagende ervaring, maar iedereen was zeer opgelucht dat door een combinatie van de tijd (4.35 am) en de bouwvoorschriften er geen doden te betreuren waren en slechts enkele gewonden. De 6.3 aardbeving op 22 februari 2011 met als epicentrum het centrum van Christchurch had ondanks de relatief lage Richter kracht helaas een veel verwoestender uitwerking. Onvoorstelbare schade in seconden, 181 doden (grotendeels van twee ingestorte gebouwen), vele gewonden en de waterleiding en riolering grotendeels vernietigd. De combinatie van zeer dichtbij, zeer ondiep, een ongewoon grote versnelling en de richting van de aardbeving zorgde voor een vernietigende kracht veel groter dan de Richter schaal doet vermoeden. Voor een uitleg zie http://www.youtube.com/watch?v=aaA1nxYVi6k

Het hele centrum van de stad is lange tijd afgesloten geweest en er zijn 1000 gebouwen afgebroken alleen al in het centrum. Uiteraard leefde ik weer mee, dit keer vanuit Nederland via nieuws, foto's en video's. De schilderijen waren in 2011 te zien op de tentoonstelling in het CBK Emmen, in De Fabriek. En later ook voor KEA in de Residentie van de Ambassadeur van Nieuw Zeeland te Wassenaar. Het drieluik is tentoongesteld om in gedachten te zijn bij de mensen die geleden hebben door de verwoestende aardbevingen in Canterbury. Het was een ramp die nog steeds niet te bevatten is, die zoveel levens heeft gekost, delen van de prachtige Garden City heeft vernietigd, zoveel huizen en historische gebouwen heeft vernield. Voor mij leek het alsof de prachtige Nieuw Zeelandse landschappen die ik zo graag schilderde in mijn gedachten waren bedekt en vernield door puin en brokstukken, dus schilderde ik dat.

In 2010 was de eerste afbraak van een vernield historisch gebouw die ik zag de Home Bush Homestead in Darfield. Er zijn nog duizenden gevolgd in Christchurch en daarbuiten. De februari 2011 aardbeving en de naschokken heeft duizenden mensen getroffen.

Het linkergedeelte van het drieluik gaat over de in beweging gekomen Port Hills. Het middendeel symboliseert de hermetisch afgesloten vernielde binnenstad en de omgekomen inwoners. Het rechter gedeelte gaat over de puinhopen van alle verwoeste gebouwen en de verloren historie. In de achtergrond is nog een glimp zichtbaar van het normale prachtige landschap.

De landschappen/koeien

De landschappen van Nieuw-Zeeland, van Portugal, van Noord-Nederland, met de koeien, zijn, samen met portretten, mijn hoofdhema's. Het Nieuw-Zeelandse landschap is zo afwisselend en indrukwekkend. Elke dag dat ik deze landschappen schilderde, genoot ik van de inspiratie, de ervaringen, de eenzaamheid, het majestueuze. Het is heerlijk het landschap te beleven door het te verbeelden; dat is ook reizen.

De portretten

Vliegerproject

In het voorjaar 2008 startte een nieuw project portretten voor een bijzondere première in juni 2008. Ik schilderde 6 portretten van "kinderen van alle landen": Djanillo, Rajanee, Niño, Jildou, Ciara en Daan. De 6 Wynpûstleden maakten de vliegers en tonen ze op diverse Kitefliers Meetings. Meer hierover in Vliegers.

In 2009 ging het volgende vliegerproject, de koeienvliegers, in première op het 18th Nelson Summer Kite Festival in Nieuw Zeeland. Koeien niet meer in de wei in Nederland? Ik geef ze de vrijheid, ontruk ze aan mest en modder, laat ze dan maar boven het gras vliegen. In deze serie Tegenvoeters (Antipodes) Kites zijn meer dan 15 vliegers gerealiseerd, meer hierover onder het kopje Vliegers.

 

Eva

Een eerdere serie portretten is die met mijn moeder Eva als onderwerp. Zij poseerde voor mij. Al kijkend schilderde ik en maakte ik mijn eigen werkelijkheid die lijkt op wat ik gezien heb, maar meer wil zijn dan de afbeelding, meer wil vangen dan de impressie: een werkelijkheid die tegelijk ook mijn eigen herinneringen met zich mee draagt, het gezicht van nu laat opdoemen en tegelijkertijd het verleden laat herleven. De dunne, schrale manier van schilderen in lagen geeft door een netwerk van veegjes de broze, verouderde huid weer.

Het portret is een onderwerp van alle tijden, maar blijft voor de maker, het model en de toeschouwer aantrekkelijk. Het verkennen/ aftasten van vorm, sfeer en uitstraling van een mens is vaak nog spannender dan het verkennen van dezelfde factoren in een landschap: er zit een verborgen innerlijk achter dat naast de herkenbaarheid verbeeld moet worden.

De Mata Hari-serie


Ook is in de afgelopen tien jaren de serie "Mata Hari geportretteerd" ontstaan.

Al heel lang heb ik interesse voor het fenomeen en de persoon Mata Hari en dit bracht mij er enkele jaren geleden toe me al schilderend te verdiepen in deze fascinerende persoonlijkheid. Een illustratie van het fusilleren van Mata Hari, een linosnede van Johannes Mulders bij de ballade van Douwe Tamminga, gaf ooit de doorslag om te beginnen. Na het verzamelen van materiaal, o.a. via het Fries Museum, ben ik met de kleine portretten van start gegaan. In 2004 zijn reeds de eerste kleine portretten geëxposeerd in Atelier Grensweg. Ik portretteer daarin de mens Mata Hari zonder te kijken naar de Mata Hari- opsmuk. De grotere doeken tonen andere aspecten: Mata Hari als danseres of poserend. In 2017 zal het 100 jaar geleden zijn dat Mata Hari werd gefusilleerd.